به دلیل درخواست های مکرر، مهلت ارسال مقالهها برای مسابقه مقالهنویسی رؤیای بتعویق افتاده تا 21 فوریه تمدید شد. بنابرابن، دانش آموزان/دانشجوهایی که در این مدت باید امتحانهای ترمشان را میدادند، وقت بیشتری خواهند داشت تا مقاله خود را کامل کنند. بیش از 10,000$ به برندگان این مسابقه، که توسط افراد مشهوری داوری میشود، داده خواهد شد. 

تا همین حالا هم افزایش چشمگیری در تعداد مقاله دریافتی از چنیدن کشور منطقه، بویژه مصر، داشته ایم. پوشش خبری مسابقه در "مصری الیوم"، یکی از پرخوانندهترین روزنامههای مصر، میتواند یکی از دلایل این استقبال باشد. در مقالهی این روزنامه که گفتگویی با دالیا زیاده، مسئول دفتر AIC در قاهره، ترتیب داده بود به سؤالاتی از مسابقه اشاره شد. 

این مقاله همچنین به این اشاره کرد که مسابقهی ما بر موضوعات ژئوپلتیک تمرکز ندارد و درعوض از شهروندان عادی میخواهد تا به کاوش اهمیت حقوق فردی بپردازند. همچنین، شرکتکنندگان میتوانند چنانکه مایل باشند در صورتیکه برنده شدند بینام باقی بمانند. مطبوعات یمن نیز مقالات مرتبطی را چاپ کردند، و هم اکنون، خبر این مسابقه در فیسبوک به سرعت در حال گردش است. برای ارسال مقالات خود این صفحه را ببینید. 
 

شرکت چند ملیتی مهندسی زیمنس، هفتهی پیش با اعلام توقف عملیاتهای خود در ایران، دنیای تجارت را شگفتزده کرد. این خبر روح تازهای به کمپین "نوکیا نه" داد. این کمپین که از ماه ژوئن گذشته شروع به کار کرده است و تا کنون بیش از 11,000 امضاکننده دارد از نوکیا میخواهد تا ارائه فنآوری پیشرفتهی استراق سمع گوشیهای همراه به رژیم ایران را متوقف کند. نوکیا هنوز این درخواست را نپذیرفته است.

کمپین "نه نوکیا" به پروژهی مشترک نوکیا-زیمنس میپردازد که طیآن به شرکت مخابرات ایران—که متعاقباً توسط سپاه پاسداران خریداری شد—فنآوری پیشرفتهی استراق سمع داده میشد. در اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری، رژیم ایران از این فنآوری استفاده کرد تا صدها تن از معترضان را ردیابی کند.  

یکی از عواقب دردناک سرکوب اعتراضات که قسمتی از آن توسط فنآوری ردیابی تلفن همراه امکانپذیر شد، هفته قبل با اعدام محمرضا علیزمانی و آرش رحمانیپور، دو نفر از کسانی که ادعا میشد که در تظاهرات شرکت داشته اند، مشخص شد. از طرفی دیگر، سمیه رشیدی، دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات زنان که هم اکنون در زندان است، از دانشگاهش اخراج شد. تصمیم نوکیا در توقف فعالیتهایش در ایران، همانند آنچه زیمنس انجام داد، اقدامی کلیدی در مسئولیت پذیر کردن شرکت هایی است که به رژیم های دیکتاوری کمک میکنند تا سرکوب خود را تکمیل کنند. اگر تا بحال این کار را انجام نداده اید، شما میتوانید پتیشن کمپین "نه نوکیا" را اینجا امضا کنید.