"فاتن سويدان"22-ساله تمام عمر خود را در لبنان زندگی کرده است، اما هرگز گذرنامه لبنانی نداشته است: "با اینکه با من مثل یک خارجی برخورد میشود، اما من 100% لبنانیم. ..من از مصر هیچ چیزی نمی دانم." مادر سويدان لبنانی است، ولی چون پدرش مصری است او نمی تواند تابعیت لبنانی بگیرد.

وقتی یک زن لبنانی با مردی غیر لبنانی ازدواج میکند، شوهر و حتی فرزندانش نمی توانند تبعه لبنان شوند. در عوض، آنها باید همواره وضعیت اقامت دائم خود را همراه با مجوز کار در لبنان تمدید کنند. تخمین زده میشود که هم اکنون 80،000 غیر تبعه در لبنان مقیم هستند که از آموزش و پرورش رایگان و بیمه تأمین اجتماعی محروم هستند.مثلاً، زینا، خواهر فاتن، نمی تواند در "دانشگاه لبنان" تحصیل کند، چون این دانشگاه برای ثبت نام دانشجویان غیر-تبعه هزینه خیلی بیشتری مطالبه میکند.

در سال 2005، سمیرا سويدان، مادر این دو دختر، بخاطر نقض دولت از حقش برای دسترسی به فرصت های برابر، در دادگاه ثبت دعوی کرد. او در سال گذشته موفق شد تا رأی مساعد دادگاه محلی را بگیرد، اما وزارت دادگستری به این رأی اعتراض کرد. همزمان با روز مادر، دادگاه تجدید نظر قرار است که رأی نهایی خود را هفته آینده در 18 می صادر کند.

ناصرودادی و سهراب اهمری، به ترتیب، تلاشگر عرب و ایرانی، اخیراً در بخش "دفتر تهران" "پی بی اس" مقاله ای چاپ کردند راجع به پتانسیل های افزایش همکاری بین اصلاح طلبان عرب و ایرانی. در زیر نسخه کوتاهی از اصل این مقاله را مبینید:

به تازگی، صدها مصری در مرکز قاهره توسط نیروهای امنیتی بشدت سرکوب شدند. بعضی از مصریان در توییتر اظهار تاسف کردند که: "آیا ایرانیان از طلا ساخته شده اند و مصری ها از **؟"جالب اینجاست که دموکراتهای ایرانی هم در طول تظاهرات خیابانی خود اعلام میکردند: "آیا اهالی غزه از طلا ساخته شده اند و ایرانیان از **؟ " این فریادهای موازی نشان می دهد که اهالی خاورمیانه به طور فزاینده ای به گزارشهای دست اول از مبارزات در کشورهای مجاور دسترسی دارند. با این حال همان اختلاف و تنش بین-گروهی که این منطقه را برای ساکنین آن اینقدر ناآرام و ملتهب نگه داشته است— بین فارس و عرب، سنی و شیعه—باعث جدایی اصلاح طلبان این منطقه نیز شده است.

این اتلاف انرژی بالقوه است. دموکراسی خواهان ایرانی و عرب چیزهای زیادی برای ارائه به یکدیگر دارند. از زمانیکه اعتراضات به انتخابات آغاز شد، سبزهای ایرانی دست به استراتژی های خلاقانه و غیر خشونت آمیز زیادی زدند: نوشتن شعارهای ضد حکومتی بر روی اسکناسها، امتناع از پرداخت قبوض گاز به شرکت دولتی، و شعارهای "الله اکبر" ای که از پشت بام ها شب هنگام سرداده میشد. پس از تقلب در انتخابات، دگراندیشان در ایران که قبلا با هم اختلافات ایدئولوژیک داشتند موفق شدند تا جبهه متحدی تشکیل دهند. اصلاح طلبان جهان عرب هنوز در خطوط ایدئولوژیک با هم اختلاف دارند. آنها با یکپارچه سازی مبارزات خود میتوانند تا به جامعه بین الملل بهتر نشان دهند که یک صلح پایدار در منطقه ابتدا مستلزم حل و فصل درگیری میان شهروندان و حاکمانشان است.

فعالان عرب، به نوبه خود، پیشگام استفاده از تکنولوژی برای رسیدن یه اهدافشان هستند. در اعتراض های اخیر قاهره، نامهای معترضان بازداشت شده بصورت همزمان توسط صدها نفر از اعضای رسانه های اجتماعی مخابره شد تا لشکری از وکلای داوطلب برای دفاع از آنها بوجود آید تا بازداشت شدگان در زندانها ناپدید نشوند. اکنون که بسیاری از معترضان ایرانی به زیرزمین برگردانده شده اند، آنها میتوانند فعالیت های سایبر دموکراسی-طلبان آفریقای شمالی را مطالعه کنند. ابراز تأسف از ضرب و شتم معترضان در مصر و ایران باید به عنوان یک فراخوان به همکاری تلقی شود. دموکراسی طلبان عرب و ایرانی— مانند تمام افرادی که بصورت مسالمت آمیز ولی هدفمند جلوی دیکتاتوری می ایستند—از طلا ساخته شده اند.

 

 

حمایت هنرمندان مشهور هالیوود از کارگردان حبس شده

جعفر پناهی در فیلم "آفساید" داستان زنان جوانی را روایت کرد که با لباس مردانه میخواستند تا وارد ورزشگاه شوند و یک بازی مقدماتی جام جهانی فوتبال را از نزدیک ببینند (قانون، حضور تماشاگران زن را در بازیهای فوتبال قدغن کرده است). البته نیروهای انتظامی و امنیتی این زنان را دستگیر کرده و آنها را درمحوطه ای نگه میدارند تا آنها را به بخش اماکن تحویل دهند. اما حالا، این کارگردان مطرح خودش توسط مقامات امنیتی ایران بازداشت و روانی زندان شده است – اما او از جانب برخی از مشهورترین افراد هالیوود حمایت میشود.

اکتبر گذشته، گذرنامه پناهی ضبط و از خارج شدنش از کشور منع شد. سپس در تاریخ 1 مارس او در خانه اش توسط ماموران لباس شخصی بازداشت شد و به زندان مخوف اوین منتقل شد. "ساختن فیلم علیه حکومت" از اتهاماتی است که برای او نوشته شده است است. پناهی مبتلا به بیماری قلبی است و در یک سلول کوچک حبس شده است.

با طولانی شدن بازداشت پناهی، جهت حمایت از وی گروهی متشکل از تقریباً تمام تهیه کنندگان مطرح فیلم در آمریکا بوجود آمده است. آنها نامه ای را امضا کرده اند که در آن آمده است: "از فیلم سازان ایرانی باید مانند هنرمندان سایر نقاط دنیا حمایت شود، نه اینکه سانسور، سرکوب و زندانی شوند."  امضا کنندگان برجسته این نامه عبارتند از: استیون سودربرگ، استیون اسپیلبرگ، اولیور استون، مایکل مور، رابرت ردفورد، مارتین اسکورسیزی، آنگ لی، جوئل و ایتن کوئن، فرانسیس فورد کاپولا، جاناتان دم، و رابرت دنیرو.

CRIME مخفCivil Rights in the Middle East” یا حقوق مدنی در خاورمیانه است