در نگاه اول ، به نظر می رسد که سهراب احمری یک دانشجوی حقوق معمولی باشد، با عینکی سیاه و کوله پشتی پر از اصطلاحات قانونی. اما این جوان ایرانی آمریکایی، رهبری حرکت جدیدی را برعهده دارد که هدف آن جلب حمایت شهروندان آمریکایی از جنبش حقوق مدنی ایران است. در جمعه گذشته، روزنامه بوستون گلوب مقاله ای از وی را چاپ کرد که در آن او از همشهریان بوستونی خود درخواست کرده بود تا در کنار مردم ایران بایستند و با آنها ابراز همبستگی کنند. در روز شنبه، احمری یک از طراحان مراسم شب زنده داری بین ادیانی بود که برای بزرگداشت سالگرد سرکوب وحشیانه پس از انتخابات ایران در بوستون برگزار شد. ما با احمری راجع به اهدافش صحبت کردیم

تجربه شما از سرکوب در ایران چگونه بود؟ 
مانند بسیاری از خانواده های تهرانی، خانواده من هم مجبور بودند تا زندگی "دورویی" داشته باشند— در ملأ عام، التزام به اسلامی سختگیر, در حالی که در خانه خودشان به نسخه بسیار معتدلتری از اسلام عمل میکردند. این شامل مهمانیها هم میشد، وقتی مردان و زنان با هم تعامل آزادانه ای داشتند و بحث های سیاسی بازی صورت میگرفت. البته ما همیشه میترسیدیم که نکند نیروهای بسیجی که همه جا پیدا میشدند، مهمانی ما را خراب کنند. دوستان پدر و مادرم برای نگه داشتن الکل، موسیقی غربی و سایر چیزهای ممنوع شده متحمل شلاق شدند. من هرگز کبودی دائم پشتشان را فراموش نمیکنم. من خودم یکبار بخاطر اینکه نوار ویدئویی "جنگ ستارگان" را تصادفاً به مدرسه ابتداییم برده بودم، حسابی به درد سر افتادم. آن روزها، حتی داشتن یک فیلم آمریکایی هم یکجورجرم به حساب می آمد.


چرا شما شروع به صحبت کردن در مورد مسائل حقوق مدنی ایران کردید؟ 
من در اواخر سال 2007، حدود یک دهه بعد از اینکه به آمریکا نقل مکان کردم، بصورت بینام شروع به بلاگنویسی کرم. اما پس از انتخابات و اعتراضات 2009، من ترسم را کنار گذاشتم و شروع کردم به آشکارا نوشتن در وب سایت های معروفی همچون"دفتر تهران". مانند بسیاری از آمریکاییان ایرانی تبار من با خودم فکر کردم اگر هم میهنان من در داخل ایران برای آزادی جان خود را به خطر میگذارند، پس مطمئنا من هم می توانم تا اینجا در ایالات متحده با استفاده از نام واقعی خودم از حق آنها برای آزادی دفاع کنم.


شما در شب زنده داری شنبه به چه چیزی دست یافتید؟ 
ولین موفقیت، گرد هم آوردن "ائتلاف ایران آزاد" بود:سازمانی مردمی که متشکل از ایرانی- آمریکایی ها و دوستان غیرایرانی آنها است. ما می خواستیم تا فضای مشترکی را برای اتحاد همه کسانیکه از انتخابات آزاد و حقوق بشر در ایران حمایت میکنند، بوجود بیاوریم. من مفتخر هستم که ما سخنرانان و اسپانسرهایی بیرون از جامعه ایرانی آمریکایی داشتیم، از جمله سازمان عفو بین الملل و “Oíste”سازمان اصلی حمایتی لاتینو-امریکن در ماساچوست. ما بیانیه هایی از سناتور جان کری، رئیس کمیته روابط خارجی سنا، و ماز جبرانی، کمدین مشهور ایرانی داشتیم. با وجود بعد از ظهر بارانی، 150 نفر جمع شدند تا پیام همبستگی خود را به مردم داخل ایران نشان دهند و اعلام کنند که انها تنها نیستند.  

 

 

CRIME مخفCivil Rights in the Middle East” یا حقوق مدنی در خاورمیانه است